Il turismo studentesco in tempi di terrorismo (resoconto trilingue)

Gandab Amirova, nostra allieva Erasmus+ di Baku, ci scrive questo messaggio trilingue.

Versione italiana

Domenica siamo andate a Pisa. C’erano due militari nella piazza. Dal momento che siamo entrate nella piazza abbiamo notato che loro ci guardavano strano. Noi facevamo le foto come tutti i turisti. E loro guardavano solo noi. Mentre facevo le foto, uno di loro è venuto:
-Siete turiste?
-Sì.
-Di dove siete?
-Dell’Azerbaigian.
-Uscite dalla piazza, – ha detto, poi si è allontanato.
Eravamo scioccate, perciò non siamo riuscite a dire niente. Dopo un po’ si è avvicinato un poliziotto e di nuovo ha chiesto di dove siamo e i nostri documenti e poi ha detto che era tutto a posto. Noi abbiamo detto
– Cos’è successo?
Lui ha risposto:
-Siete qui da più di 40 minuti, è un po’ strano. E voi siete tre ragazze
giovani e ci sono tanti giovani che vengono senza documenti. Ma adesso ho
capito che è tutto a posto.
Poi ci ha chiesto perché studiamo in Italia, dove abitiamo e così via. Ma ci vuole come minimo un’ora solo per fare le foto, quindi era impossible lasciare la piazza dopo mezz’ora. Tutti stavano lì per più di mezz’ora. Allora perché proprio noi?! Ci hanno dato fastidio tutto il tempo che siamo state lì. Eravamo ormai molto arrabbiate, ci siamo avvicinate al poliziotto e gli abbiamo detto:
– Perché ci seguite? Siamo tre studentesse straniere, cosa possiamo fare di male?
Ha risposto:
-Beh, non so. Sono molto preoccupato.
Gli abbiamo anche detto che un militare ci aveva detto di uscire dopo subito aver saputo che veniamo dall’Azerbaigian. Ma quel militare ha smentito questo fatto.
Quando siamo uscite dalla piazza, all‘ingresso c’erano due altri militari.
Ci hanno fermato e di nuovo ci hanno chiesto di dove siamo. Poi ci hanno detto di aprire i nostri zaini e fargli vedere i nostri biglietti. Dopo aver chiesto e parlato di tutto questo, anche loro erano un po’ scioccati che gli altri si fossero comportati così.
Ci hanno lasciato l’impressione peggiore possibile.

Versione russa

В воскресенье мы поехали в Пизу. На площади было двое военных. С того момента как мы зашли на площадь они смотрели на нас странно. Мы снимали фотографии как все туристы. И они смотрели только на нас. Когда я снимала фото один из них подошел и спросил:
-Вы туристы или?
-Да!
-Откуда вы?
-Из Азербайджана.
-Покиньте площадь!, -сказал он и отошел.

Мы были в шоке и поэтому не смогли ничего сказать им. Через немного времени один полицейский подошел к нам и опять спросил откуда мы и попросил показать ему наши документы и после сказал, что все нормально. Когда мы спросили что случилось, он ответил:
-Вы тут дольше 40 минут. Это странно. И вы три молодые девушки и тут много молодых которые приходят без документа. Но сейчас я понял, что все нормально.
После спросил зачем мы учимся в Италии, где тут живем и т.д.
Но так как чтобы снимать там фотографии нужно как минимум больше часа, невозможно покинуть площадь всего за 30 минут. Тем более, что обязательно нужно там погулять более длительное время и узнать город. Все оставались там дольше полчаса. Но почему именно мы?! Все это вызывало беспокойство каждую минуту проведенную на площади. Их уже стало четверо. Мы уже больше так не могли , поэтому подошли к полицейскому и спросили:
-Почему следите за нами? Мы – трое иностранные студентки, что можем вам сделать?
Он ответил:
-Ну не знаю, я очень переживаю. И пока вы тут, мы будем следить за вами.

И еще после этого мы им сказали, что военный после того как узнал, что мы из Азербайджана, нам сказал покинуть площадь. Как это понять? Но военный начал отрицать этот факт. И после их уже стало семь.
Когда мы уже покидали площадь там стояли двое других военных. Они остановили и снова как другие спросили откуда мы, попросили открыть наши рюкзаки и показать им наши билеты. После того как все проверили, они были также в шоке, что зачем они так с нами обращались.
Тот факт что там было столько туристов, а они так поступили так только с нами, и тем более без всякой причины.. Просто невозможно понять, почему так делали и по какой причине. Но с таким поведением они оставили нам самое неприятное впечатление, которое только можно было дать.

Versione azerbaigiana:

Bazar gün biz Pizaya yola düşdük. Meydanda iki nəfər hərbçi var idi. Meydana daxil olduğumuz andan etibarən bizə qəribə şəkildə baxırdılar. Biz isə bütün digər turistlər kimi şəkil çəkdirməklə məşğul idik. Onların diqqəti isə yalnız bizim üzərimizdə idi. Mən şəkil çəkdirən anda hərbçilərdən biri bizə yaxınlaşdı və soruşdu:
-Siz turistsiz yoxsa?
-Bəli, turistik.
-Hardansınız?
-Azərbaycandan.
-Meydanı tərk edin, -dedi və uzaqlaşdı.

Biz təəccüb içində qaldıq və buna görə də bir söz deyə bilmədik. Biraz sonra bir nəfər polis bizə yaxınlaşdı və yenidən hardan olduğumuzu soruşdu və sənədləri göstərməyimizi istədi və daha sonra hər şeyin yerində olduğunu söylədi. Nə baş verdiyini soruşduqda isə cavabı belə oldu:
-Qəribədir..siz artıq 40 dəqiqədən artıqdır ki, burdasınız. Üç gənc qızsınız və bura üzərlərində sənəd olmayan bir çox gənclər gəlirlər. Artıq anladım ki, hər şey qaydasındadır.
Daha sonra niyə İtaliyada təhsil aldığımızı, İtaliyada harda yaşadığımızı və bu kimi başqa suallar verdi.
Lakin orada şəkil çəkdirmək üçün ən azı bir saat vaxt lazımdır, oranı 30 dəqiqəyə tərk etmək mümkün deyil, ən azından oranı gəzib tanımaq lazım olduğunu da nəzərə alsaq.Orada hər kəs ən azı yarım saat qalırdılar. Amma niyə məhz biz?! Bütün bunlar meydanda olduğumuz hər dəqiqə bizə böyük narahatçılıq verirdi. Onlar artıq 4 nəfər oldular. Biz daha buna göz yuma bilməyib polis nəfərinə yaxınlaşdıq, bizi nə səbəbə izlədiklərini soruşduq və:
-Biz, üç xarici tələbə nə edə bilərik ki? –deyə əlavə etdik.
Cavabında isə:
-Bilmirəm, mən çox narahatam və siz burda olduğunuz müddətdə sizi izləyəcəyik.

Daha sonra biz əlavə etdik ki, ilk bizə yaxınlaşan hərbçi hardan olduğumuzu soruşan kimi meydanı tərk etməyimizi söylədi, lakin həmin hərbçi o anda bunu qəti şəkildə inkar etdi.
Biz artıq meydanı tərk edəndə orda başqa iki nəfər hərbçi dayanmışdı. Bizi saxladılar və bir daha hardan olduğumuzu soruşdular. Daha sonra çiyin çantamızı açmağımızı və biletləri təqdim etməyimizi bildirdilər. Hər şeyi yoxladıqdan sonra bizə göstərilən bu münasibətə onlar da təəccübləndilər.
Yüzlərlə turistin olduğu yerdə, özü də qeyri-məlum səbəbə görə yalnız bizə bu cür davranmaqlarına anlam vermək mümkün deyil. Şübhələndikləri halda ilk dəfədən çanta və sənədimizi, biletlərimizi yoxlaya bilərdilər, lakin bunları yalnızca sonradan etdilər. Bütün bu davranışları ilə onlar sadəcə olaraq bizə edə biləcəkləri ən pis təəssüratı bağışlamış oldular.

Gandab Amirova

Bruno Osimo
Bruno Osimo
Bruno Osimo è nato a Milano nel 1958 in una famiglia italiana ebraica laica. È sposato, ha due figli. Dal 1980 traduce per l’editoria e per le aziende (tra l’altro Babel’, Bulgakov, Čehov, Dostoevskij, Leskov, Puškin, Saltykov-Ŝedrin, Spender, Steinbeck, Tolstoj). Dal 1989 è docente di traduzione e scienza della traduzione presso la Civica Scuola Interpreti e Traduttori «Altiero Spinelli» di Milano, dove coordina il corso triennale di mediazione linguistica. Ha insegnato alle università di Milano, Udine, Venezia e alle SSML di Padova e Misano. Ha scritto Manuale del traduttore per Hoepli e saggi sulla traduzione. Dal 2000 collabora con Sign Systems Studies (rivista di semiotica di Tartu fondata da Lotman). Ha tradotto e curato semiotici della traduzione come Torop, Popovič, Lûdskanov, Revzin-Rozencvejg, Jakobson, Lotman. Pubblica romanzi con Marcos y Marcos. Ha un PhD con Peeter Torop in semiotica della traduzione.